Fotografie · Film · Grootschalige kunstprojecten
Kijk buiten het kader.
Julius Rooymans vertelt zijn verhalen in grootschalige fotografie. Werken vol scenes, sfeer en symboliek, tot stand gebracht door een vast team van vakmensen, gedreven door passie en vakmanschap.
WERK
Historische kostuums, echte rekwisieten, weken werk per beeld.
Klik op een werk voor het volledige project.
Jan Toussaint
"Zo ongelooflijk mooi om zo’n prachtig project op weer een andere manier het licht te zien kiezen, met het het verhaal van je vader, het vertellen, in een mooie ambiance; mijn complimenten voor dit vakmanschap in meerdere opzichten”
Mark Denslagen
"Echt fantastisch!! Ik heb mijn ogen uitgekeken. De ene nog spectaculairder dan de andere, dankjewel”
Conny Bergsma
"Wat een meesterwerken hebben jullie neergezet, wat oog voor detail. Het was geweldig om dit te mogen beleven. En Herman en Julius, wat zijn jullie een podiumtijgers: een groot feest! ”
De Keerzijde van Kunst
Julius Rooymans werkte in samenwerking met Hans Ubbink met experts uit binnen- en buitenland aan de precieze reconstructie van het meesterwerk als foto, waarbij Rembrandts schilderij uit 1642 op het oorspronkelijk formaat (ruim 4 bij 5 meter, inclusief de in 1715 afgesneden delen) is nagemaakt.
Voor het project is gewerkt met lookalikes, die zó sprekend op hun in verf afgebeelde voorgangers lijken dat ze er voor door kunnen gaan. Vervolgens zijn kostuums en attributen die in het oorspronkelijke schilderij zichtbaar zijn, op een zo’n realistisch en authentiek mogelijke wijze nagemaakt. Voor het project is gebruik gemaakt van authentieke zeventiende-eeuwse harnassen, wapens en helmen uit collecties van verzamelaars in Nederland. Objecten die niet (meer) bestonden of door Rembrandt zelf waren bedacht, zijn speciaal voor dit project ontworpen, met behulp van zowel ambachtelijke zeventiende-eeuwse als hedendaagse technieken.
De achtergrond is opgebouwd uit elementen van historisch Amsterdam en de geboortestad van Rembrandt, Leiden. Zo is het hekwerk dat de kruitjongen vasthoudt (links in het beeld) gefotografeerd in Leiden. Het bevindt zich tussen Rembrandt’s geboortehuis in de Weddesteeg en zijn eerste atelier aan het Kort Galgewater. De meeste stenen zijn van de Nieuwe Kerk en het Paleis op de Dam.
De Keerzijde van Kunst Julius Rooymans werkte in samenwerking met Hans Ubbink met experts uit binnen- en buitenland aan de precieze reconstructie van het meesterwerk als foto, waarbij Rembrandts schilderij uit 1642 op het oorspronkelijk formaat (ruim 4 bij 5 meter, inclusief de in 1715 afgesneden delen) is nagemaakt. Voor het project is gewerkt met lookalikes, die zó sprekend op hun in verf afgebeelde voorgangers lijken dat ze er voor door kunnen gaan. Vervolgens zijn kostuums en attributen die in het oorspronkelijke schilderij zichtbaar zijn, op een zo’n realistisch en authentiek mogelijke wijze nagemaakt. Voor het project is gebruik gemaakt van authentieke zeventiende-eeuwse harnassen, wapens en helmen uit collecties van verzamelaars in Nederland. Objecten die niet (meer) bestonden of door Rembrandt zelf waren bedacht, zijn speciaal voor dit project ontworpen, met behulp van zowel ambachtelijke zeventiende-eeuwse als hedendaagse technieken. De achtergrond is opgebouwd uit elementen van historisch Amsterdam en de geboortestad van Rembrandt, Leiden. Zo is het hekwerk dat de kruitjongen vasthoudt (links in het beeld) gefotografeerd in Leiden. Het bevindt zich tussen Rembrandt’s geboortehuis in de Weddesteeg en zijn eerste atelier aan het Kort Galgewater. De meeste stenen zijn van de Nieuwe Kerk en het Paleis op de Dam.
Over
"Je ziet in 2023 iedere dag net zoveel beeld als dat iemand in de Gouden Eeuw in zijn hele leven zag."
Het is een illusie te denken dat een foto de objectieve werkelijkheid kan weergeven. Elke fotograaf manipuleert in min of meerdere mate de foto's die maakt. Elke fotograaf selecteert doelbewust wat hij in beeld brengt. Hij kadreert en creëert in die zin zijn eigen scene door bepaalde elementen wel en andere niet te tonen. Op die manier manipuleert hij de werkelijkheid die de fotografie als waarheid presenteert.
Ook de traditionele fotografie, die we altijd vertrouwd hebben, is daardoor nooit “waar” geweest.De vraag rijst waar de grens ligt tussen aanvaardbare en onaanvaardbare vormen van beeldmanipulatie?
De basale foto is geen representatie van de werkelijkheid, maar toont het verhaal van de maker. Als fotografie de werkelijkheid niet kan tonen, maar enkel de hand van de meester, dan is zij beroofd van haar status als objectief medium. Het doet denken aan de schilderkunst die sinds het ontstaan van de fotografie meerdere malen dood werd verklaard (en overigens nooit verdwenen is). Zij leek overbodig te zijn geworden als oog op de wereld, omdat zij ‘slechts’ nog de subjectieve blik van de kunstenaar te bieden had.
Met de komst van de camera’s die voor iedereen beschikbaar zijn, is de hele wereld veranderd in een verzameling potentiële foto’s. We beleven de wereld niet meer, maar analyseren het voortdurend of het vastgelegd moet worden.De camera staat tussen onszelf en de wereld. We hebben geen ervaringen meer, we maken foto’s.
Het onvermogen van dit medium om de realiteit objectief weer te kunnen geven, verheft fotografie tot een kunstvorm.
Andere werken
‘Je ziet in 2023 iedere dag net zoveel beeld als dat iemand in de Gouden Eeuw in zijn hele leven zag’
Het is een illusie te denken dat een foto de objectieve werkelijkheid kan weergeven. Elke fotograaf manipuleert in min of meerdere mate de foto's die maakt. Elke fotograaf selecteert doelbewust wat hij in beeld brengt. Hij kadreert en creëert in die zin zijn eigen scene door bepaalde elementen wel en andere niet te tonen. Op die manier manipuleert hij de werkelijkheid die de fotografie als waarheid presenteert.
Ook de traditionele fotografie, die we altijd vertrouwd hebben, is daardoor nooit “waar” geweest.
De vraag rijst waar de grens ligt tussen aanvaardbare en onaanvaardbare vormen van beeldmanipulatie?
De basale foto is geen representatie van de werkelijkheid, maar toont het verhaal van de maker.
Als fotografie de werkelijkheid niet kan tonen, maar enkel de hand van de meester, dan is zij beroofd van haar status als objectief medium. Het doet denken aan de schilderkunst die sinds het ontstaan van de fotografie meerdere malen dood werd verklaard (en overigens nooit verdwenen is). Zij leek overbodig te zijn geworden als oog op de wereld, omdat zij ‘slechts’ nog de subjectieve blik van de kunstenaar te bieden had.
Met de komst van de camera’s die voor iedereen beschikbaar zijn, is de hele wereld veranderd in een verzameling potentiële foto’s. We beleven de wereld niet meer, maar analyseren het voortdurend of het vastgelegd moet worden.
De camera staat tussen onszelf en de wereld. We hebben geen ervaringen meer, we maken foto’s.
Het onvermogen van dit medium om de realiteit objectief weer te kunnen geven, verheft fotografie tot een kunstvorm.
Andere werken ‘Je ziet in 2023 iedere dag net zoveel beeld als dat iemand in de Gouden Eeuw in zijn hele leven zag’ Het is een illusie te denken dat een foto de objectieve werkelijkheid kan weergeven. Elke fotograaf manipuleert in min of meerdere mate de foto's die maakt. Elke fotograaf selecteert doelbewust wat hij in beeld brengt. Hij kadreert en creëert in die zin zijn eigen scene door bepaalde elementen wel en andere niet te tonen. Op die manier manipuleert hij de werkelijkheid die de fotografie als waarheid presenteert. Ook de traditionele fotografie, die we altijd vertrouwd hebben, is daardoor nooit “waar” geweest. De vraag rijst waar de grens ligt tussen aanvaardbare en onaanvaardbare vormen van beeldmanipulatie? De basale foto is geen representatie van de werkelijkheid, maar toont het verhaal van de maker. Als fotografie de werkelijkheid niet kan tonen, maar enkel de hand van de meester, dan is zij beroofd van haar status als objectief medium. Het doet denken aan de schilderkunst die sinds het ontstaan van de fotografie meerdere malen dood werd verklaard (en overigens nooit verdwenen is). Zij leek overbodig te zijn geworden als oog op de wereld, omdat zij ‘slechts’ nog de subjectieve blik van de kunstenaar te bieden had. Met de komst van de camera’s die voor iedereen beschikbaar zijn, is de hele wereld veranderd in een verzameling potentiële foto’s. We beleven de wereld niet meer, maar analyseren het voortdurend of het vastgelegd moet worden. De camera staat tussen onszelf en de wereld. We hebben geen ervaringen meer, we maken foto’s. Het onvermogen van dit medium om de realiteit objectief weer te kunnen geven, verheft fotografie tot een kunstvorm.
Naast deze kunstwerken zet Julius dit vakmanschap ook in voor het bedrijfsleven en het onderwijs.
FOTOGRAFIE |video | content | Web | ook voor het mkb
Museaal vakmanschap, toegepast op uw bedrijf
Julius Rooymans bouwt grootschalige fotografische werken, te zien geweest op internationale kunstbeurzen, in televisieprogramma's en in het AFAS Theater. Elk werk komt tot stand met een vast team van vakmensen, dezelfde discipiline die nu ook voor uw bedrijf beschikbaar is.
